Ana Sayfa | Amaç ve Kapsam | Dergi Hakkında | İçindekiler | Arşiv | Yayın Arama | Yazarlara Bilgi | İletişim  
2005, Cilt 3, Sayı 1, Sayfa(lar) 009-013
[ Özet ] [ PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Yazara E-Posta ] [ Editöre E-Posta ]
Tip 2 DM'de Düşük Molekül Ağırlıklı Serum Proteinleri ve Kreatinin Klirensi İle İlişkisi
Asuman Orçun1, Nazan Tunçbilek1, İnci Küçükercan1, Gülcan Baloğlu1, Mehmet Sargın2
1Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi Biyokimya Bölümü, İstanbul
2Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi Endokrinoloji/Diyabet Bölümü, İstanbul
Anahtar Kelimeler: Sistatin C, β-2 Mikroglobulin, Retinol Bağlayıcı Protein,Tip 2 Diyabet
Özet
Amaç: Glomerüler filtrasyon hızının (GFR) tahmininde, serum Sistatin C (sSC), β-2 Mikroglobulin (sβMg) ve Retinol Bağlayıcı Protein (sRBP) gibi düşük molekül ağırlıklı proteinlerin kullanımı önerilmektedir. Bu çalışmada tip 2 diyabetik hastalarda, bu proteinlerin serum düzeylerini tayin ettik ve kreatinin klirensi ile ilişkilerini değerlendirdik.

Gereç ve Yöntem: Yaş ortalaması 57.7±10.6 yıl olan, 62 kadın (%53) 54 erkek (%47), 116 tip 2 diyabetik hasta ile yaş ve cins eşli, yaş ortalaması 55.8±8.6 yıl olan, 17 kadın (%55) 14 erkek (%45), 31 sağlıklı kontrol olgusu çalışmaya dahil edildi. Olguların serum sSC, sβMg, sRBP ile serum kreatinin (sKre) ve idrar kreatinin düzeyleri çalışıldı.

Bulgular: Kontrol grubunda sSC, sβMg, sRBP ve sKre düzeyleri sırasıyla (Ort±SD) 0.84±0.16mg/L, 1.74±0.28 mg/L, 0.038±0.012 g/L, 0.77±0.12 mg/dL olarak bulundu. Diyabetik grupta sSC, sβMg, sRBP ve sKre düzeyleri sırasıyla 1.15 ±0.42 mg/L (p<0.001), 2.07±0.98 mg/L (p=0.003), 0.044±0.013 g/L (p=0.015), 0.89±0.34 mg/dL (p=0.003) idi. Diyabetik grup (94.9±37.3, ort±SD, mL/dak/1.73 m2) ile kontrol grubu (106.5±27.1, ort±SD, mL/dak/1.73 m2) arasında kreatinin klirensleri (KKli) istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermedi (p=0.11). Diyabetik grup KKli'lerine göre 1. grup klirens>80, n=71; 2. grup 79>klirens>50, n=31; 3. grup klirens<49 mL/dak/1.73 m2, n=14 olarak altgruplandı. Bu 3 grubun sSC (p=0.002), sβMg (p<0.001) ve sKre (p<0.001) düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulundu, sRBP için fark bulunmadı (p=0.643). Yalnız 1. ve 2. grup arasında sSC anlamlı farklılık gösterdi (post-hoc p=0.036).

Sonuç: Çalışmamızda sSC, sβMg ve sRBP düzeyleri diyabetiklerde kontrol grubuna göre belirgin artış gösterdi. sSC ve sβMg serum düzeyleri hastaların GFR'leri azaldıkça göreceli olarak arttı, yalnızca 1. grup (klirensi normal) ve 2. grup (klirensi hafif azalmış) diabetiklerde sSC anlamlı farklılık gösterdi.

  • Başa Dön
  • Özet
  • [ Başa Dön ] [ Özet ] [ PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Yazara E-Posta ] [ Editöre E-Posta ]
    Ana Sayfa | Amaç ve Kapsam | Dergi Hakkında | İçindekiler | Arşiv | Yayın Arama | Yazarlara Bilgi | İletişim