Ana Sayfa | Amaç ve Kapsam | Dergi Hakkında | İçindekiler | Arşiv | Yayın Arama | Yazarlara Bilgi | İletişim  
2004, Cilt 2, Sayı 1, Sayfa(lar) 001-007
[ Özet ] [ PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Editöre E-Posta ]
Hipertiroidili Hastalarda, Propil Tiyourasil Tedavisinin Nitrik Oksit Oksidan ve Antioksidanlar Üzerine Etkileri
Berna Yalçın1, Can Duman1, Mustafa B. Çekmen1, Berrin Çetinarslan2, Zeynep Cantürk2, Sarper Erdoğan3, Hacı Kahya Özdoğan1, İstemihan Tengiz4, Ertuğrul Ercan4
1Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Biyokimya Anabilim Dalı, Kocaeli
2Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahiliye Anabilim Dalı, Kocaeli
3Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı, Kocaeli
4Central Hospital Kardiyoloji Ünitesi, Kocaeli
Anahtar Kelimeler: Hipertiroidi, propiltiyourasil, nitrik oksit, oksidanlar, antioksidanlar
Özet
Amaç: Serbest radikallerin yol açtığı oksidatif s tres, birçok hastalığın meydana gelmesinde ve/veya ilerlemesinde rol alabilmektedir. Hipertiroidi serbest radikal üretimini artırarak, çeşitli dokuların nitrik oksit (NO) ve antioksidan sistemleriyle ilgili pekçok değişikliği indükleyebilir. Bu araştırmanın amacı propiltiyourasil (PTU) tedavisi gören hipertiroidili hastalarda, NO, malondialdehit (MDA), glutatyon (GSH) ve glutatyon peroksidaz (GSH-Px) ile ilgili değişiklikleri incelemektir.

Gereç ve Yöntem: Bu amaçla yeni tanı konmuş 21 kişilik hipertiroidili hasta grubunda PTU tedavisi öncesi ve sonrasında NO, MDA, GSH ve GSH-Px seviyeleri tayin edildi. 20 kişilik kontrol grubunda da aynı parametreler çalışıldı.

Bulgular: Hasta grubunun tedavi öncesi ortalama serbest triiyodotironin (FT3), serbest tiroksin (FT4), NO ve MDA değerleri kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulunurken (p<0.001), GSH değerleri düşük bulundu ( p<0.001). GSH-Px seviyelerinde ise fark yoktu (p>0.05).

PTU tedavisi uygulanan hastalar tedavi öncesi ile kıyaslandığında, NO ve MDA değerlerinin düştüğü, GSH-Px ve GSH seviyelerinin ise yükseldiği görülmüştür (sırasıyla p<0.005, p<0.001, p<0.005, p<0.005).

Tedavi sonrası hastalar, kontrollerle kıyaslandığında FT3'ün hala yüksek olduğu, GSH-Px değerlerinin ise yükseldiği görülmektedir (her ikisi de p<0.001). Tedavi sonrası FT4, NO ve MDA değerleri kontrol grubuna göre kıyaslandığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). GSH düzeylerindeki düşüklük ise hala sürmektedir (p<0.001).

Sonuç: Araştırmamıza göre, PTU tedavisi, FT3 ve FT4 değerlerini düşürmekte, TSH değerlerini ise yükseltmektedir. Araştırmamızın verileri, hipertiroidi tablosunun oksidan-antioksidan sistemindeki dengeyi oksidanlar lehine bozduğunu; propiltiyourasil tedavisinin ise bu bozukluğu düzeltmeye çalıştığın göstermektedir. Bu etkileşimler sırasında NO düzeylerindeki değişiklikler ise, NO'nun bu hastalığın patofizyolojisiyle ve olasıdır ki tedavisiyle ilgili bir parametre olduğunu düşündürmektedir.

  • Başa Dön
  • Özet
  • [ Başa Dön ] [ Özet ] [ PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Editöre E-Posta ]
    Ana Sayfa | Amaç ve Kapsam | Dergi Hakkında | İçindekiler | Arşiv | Yayın Arama | Yazarlara Bilgi | İletişim